Fizjoterapeuta Warszawa

„Ruch zastąpi prawie każdy lek, podczas gdy wszystkie lekarstwa razem wzięte nigdy nie zastąpią ruchu” - twierdził lek. Wojciech Oczko.

Fizjoterapia jest dziedziną medycyny, która zajmuje się leczeniem dysfunkcji narządu ruchu za pomocą naturalnych czynników fizycznych występujących w przyrodzie oraz ruchu ciała.  Obecnie zawód ten niezwykle szybko się rozwija. W ostatnich latach fizjoterapia zaczęła ukierunkowywać się na konkretne dziedziny medycyny. Możemy wyróżnić między innymi:

• Fizjoterapię sportową – zazwyczaj specjaliści z tej dziedziny pracują ze sportowcami po urazach i kontuzjach. Dzięki fizjoterapii sportowej, zawodnicy dużo szybciej wracają do ulubionych aktywności fizycznych, a ryzyko ponownego urazu jest mniejsze. Do zadań fizjoterapeutów sportowych należy także wykrywanie tzw. „słabych ogniw”, czyli niewydolnych mięśni, które muszą być kompensowane przez inne mięśnie. Wykrycie słabego ogniwa oraz wzmocnienie owego mięśnia sprawi, że zawodnik może wykorzystać swoje maksymalne możliwości fizyczne, a zatem jego wyniki mogą się znacznie poprawić.

W Klinice DrBest posiadamy specjalistyczne urządzenia do pomiaru siły mięśniowej. Dostarczają one niezwykle przydatnych i istotnych informacji na temat siły mięśni, zakresów ruchu, czy dynamiki. Dzięki tym informacjom sportowcy mogą kontrolować progres swojej aktywności i poprawiać osiągnięcia zmniejszając jednocześnie prawdopodobieństwo wystąpienia kontuzji.

• Fizjoterapię ortopedyczną – jest to jedna z najbardziej powszechnych gałęzi fizjoterapii. Fizjoterapeuci ortopedyczni zajmują się przywracaniem sprawności pacjentów po kontuzjach i urazach, przebytych zabiegach w obrębie narządu ruchu oraz po wszczepieniu endoprotez i amputacjach kończyn. Ich rolą jest również przystosowanie pacjenta i jego otoczenia do nowych warunków życia. Fizjoterapeuci ortopedyczni uczą pacjentów jak prawidłowo poruszać się o kulach czy na wózku. Często również dobierają protezy oraz pokazują w jaki sposób z nich korzystać.

• Fizjoterapię pediatryczną – jest to niezwykle obszerna specjalizacja, a zajmuje się ona wspomaganiem prawidłowego rozwoju dzieci, a także diagnozowaniem oraz leczeniem schorzeń u małych pacjentów.

• Fizjoterapię uroginekologiczną – to stosunkowo nowy kierunek fizjoterapii, który zajmuje się diagnostyką i leczeniem problemów związanych z mięśniami dna miednicy. Mogą to być na przykład - wysiłkowe nietrzymanie moczu czy obniżenie narządu rodnego. Fizjoterapeuci uroginekologiczni zajmują się także przygotowaniem ciężarnych kobiet do porodu, likwidowaniem problemów ciążowych, problemów z bolesnym miesiączkowaniem oraz problemów z bolesnymi stosunkami seksualnymi.

• Fizjoterapię stomatologiczną – jest to bardzo wąska dziedzina, która zajmuje się głównie problemami dotyczącymi stawów skroniowo-żuchwowych. Oprócz tego fizjoterapia stomatologiczna może pomóc w leczeniu: bruksizmu, zgrzytania zębów, wad zgryzu, szumów usznych, przewlekłych problemów z zatokami, migrenami, blokowaniem lub przeskakiwaniem stawów skroniowo-żuchwowych. Zazwyczaj fizjoterapeuci stomatologiczni ściśle współpracują z ortodontami i stomatologami swoich pacjentów.

• Fizjoterapię neurologiczną – zazwyczaj zajmuje się terapią deficytów neurologicznych takich jak osłabiona siła mięśniowa, problemy z koordynacją czy problemami z utrzymaniem równowagi. Do fizjoterapeutów neurologicznych najczęściej trafiają pacjenci po udarach mózgu, porażeniach nerwów, z chorobą Parkinsona czy stwardnieniem zanikowym bocznym.

• Fizjoterapię onkologiczną – zajmuje się ona głównie przygotowaniem pacjentów do operacji chirurgicznych. Ma na celu zbudowanie odpowiedniej odporności oraz wzmocnienie siły mięśniowej, gdyż zabiegi onkologiczne są bardzo obciążająca dla organizmu. Po operacji fizjoterapeuci dbają o szybki powrót do zdrowia pacjentów, zajmują się redukcją obrzęków limfatycznych (na przykład w przypadku limfadenektomii) oraz pomagają w doborze protez (np. u kobiet po mastektomii).

• Fizjoterapię geriatryczną – zajmuje się ona utrzymywaniem maksymalnej sprawności fizycznej oraz wydolności organizmu u osób w podeszłym wieku.

Fizjoterapeuci głównie pomagają usprawnić aparat ruchu, pozbyć się dolegliwości bólowych oraz uczą prawidłowej postawy. Do fizjoterapeuty warto zgłosić się m.in. w przypadku gdy:

• podejrzewasz wady postawy lub wady stóp

• jesteś po wypadku lub urazie

• jesteś sportowcem i chcesz zmniejszyć ryzyko wystąpienia kontuzji czy przeciążenia

• odczuwasz bóle po aktywności fizycznej – np. po bieganiu czy jeździe na rowerze

• chcesz poprawić swoje wyniki sportowe

• masz stan zapalny ścięgien, kaletek czy stawów

• chcesz powrócić do codziennych aktywności po złamaniu, skręceniu, uszkodzeniach więzadeł, mięśni, stawów czy po innych kontuzjach

• odczuwasz długotrwały ból mięśni, stawów lub kręgosłupa

• masz dyskopatię

• zdiagnozowano u Ciebie chorobę przeciążeniową np. łokieć tenisisty, łokieć golfisty, kolano skoczka, kolano kinomana

• zauważasz ograniczenia w zakresie ruchu stawów

• zauważasz przykurcze mięśniowe

• zauważasz osłabienie siły mięśniowej

• odczuwasz niestabilność np. przy schodzeniu po schodach

• masz problemy z obrzękami limfatycznymi

• jesteś po operacji ortopedycznej np. endoprotezoplastyce stawu biodrowego lub rekonstrukcji ACL

• po operacji odczuwasz dyskomfort związany z blizną pooperacyjną (ciągnięcie, ból blizny)

• odczuwasz ból promieniujący np. z kręgosłupa do nogi

• masz problemy z utrzymaniem równowagi

• odczuwasz nerwobóle, mrowienia, drętwienia rąk i stóp

• cierpisz na chorobę zwyrodnieniową

Jedną z wielu gałęzi fizjoterapii jest fizjoterapia pediatryczna. Obejmuje ona kompleksową opiekę nad najmłodszymi pacjentami. Rolą fizjoterapeuty dziecięcego jest diagnozowanie oraz terapia schorzeń motorycznych, a także ocena rozwoju psychoruchowego (fizjoterapeuta sprawdza, czy dziecko osiąga kolejne kamienie milowe, charakterystyczne dla jego wieku). Do fizjoterapeuty dziecięcego zazwyczaj trafiają dzieci, gdy występują:

• zaburzenia napięcia mięśniowego

• asymetria ciała (dziecko układa się asymetrycznie lub preferuje jedną rączkę podczas zabawy)

• kręcz szyi

• wady stóp

• opóźnienia rozwoju ruchowego (kiedy dziecko nie osiąga kolejnych etapów rozwojowych, takich jak obracanie się, siedzenie czy czworakowanie)

• niedotlenienie okołoporodowe

• podtrzymywanie główki

• trudności ze spożywaniem posiłków

• dziecko nie jest w stanie skupić się na zabawce

• dziecko unika leżenia na brzuchu

Fizjoterapia pediatryczna ma do zastosowania szeroki wachlarz metod terapeutycznych. Najpopularniejsze z nich to: metoda NDT Bobath, metoda Vojty, integracja sensoryczna oraz trójpłaszczyznowa terapia manualna stóp.

Fizjoterapia głównie kojarzona jest z wykonywaniem masaży. Jest to często powtarzany błąd, gdyż w praktyce masaże stanowią jedynie uzupełnienie całej terapii oraz indywidualnie dobranych ćwiczeń. Kluczem do zdrowia jest znalezienie źródła bólu, a następnie skuteczna eliminacja przyczyny. Spróbujemy to objaśnić w prosty sposób.

Wszystkie tkanki w naszym ciele ściśle ze sobą współpracują i oddziałują na siebie. Jeśli długo przebywamy w nieprawidłowej pozycji, np. spędzamy długie godziny przed komputerem z mocno wysuniętą do przodu głową (tzw. z protrakcją głowy), to część z mięśni znajdujących się w szyjnym odcinku kręgosłupa ulega osłabieniu, gdyż przestają być używane. Jeśli dany mięsień przestanie spełniać swoją funkcję, to ta funkcja musi być skompensowana przez inny mięsień. W konsekwencji inny mięsień „pracuje za dwóch”, gdyż oprócz spełniania swojej roli, zastępuje także słabego „kolegę”. Po pewnym czasie takiej pracy zacznie być nadmiernie napięty i zacznie wysyłać sygnały alarmowe do mózgu, które będziemy interpretować jako ból. W takim przypadku podstawą terapii jest nie tylko rozluźnienie spiętego mięśnia (który pracuje zbyt ciężko) za pomocą masażu, ale wyeliminowanie przyczyny. W przeciwnym wypadku dolegliwości szybko powrócą, gdyż masaż nie wzmocni siły osłabionego mięśnia. Kluczem do sukcesu jest odnalezienie osłabionego mięśnia, który nie spełnia swojej prawidłowej funkcji i wzmocnienie go za pomocą indywidualnie dobranych ćwiczeń fizycznych. Gdy słaby mięsień powróci do „formy”, dolegliwości bólowe powinny ustąpić. Nasze ciało to nie maszyna i na efekty terapii często musimy poczekać. Mięśniom należy dać czas i odpowiednią ilość bodźców (w postaci ćwiczeń fizycznych), aby mogły nabrać wystarczająco dużo siły i mogły z powrotem spełniać swoje pierwotne funkcje.

Ile czasu trwa rehabilitacja?

Czas trwania rehabilitacji jest uzależniony od rodzaju schorzenia lub problemu, z którym przychodzi pacjent, a także od stopnia zaawansowania choroby. Czasem wystarczy jedynie kilka spotkań z fizjoterapeutą, a niekiedy należy przygotować się na długoterminowy proces rehabilitacyjny, który może potrwać nawet kilkanaście miesięcy. Orientacyjny czas fizjoterapii najlepiej oceni fizjoterapeuta po dokładnej diagnostyce problemu, z którym przychodzi pacjent. W procesie terapeutycznym ważny jest także aspekt psychologiczny. Badania kliniczne sugerują, że pacjenci z pozytywnym nastawieniem do terapii dużo szybciej powracają do zdrowia, niż pacjenci wykazujący negatywny stosunek do terapii.

Liczba fizjoterapeutów stale rośnie. Możemy to zaobserwować szczególnie w dużych miastach, takich jak Warszawa. W takim razie czym się kierować przy wybieraniu dobrego fizjoterapeuty w Warszawie? Podpowiadamy kilka wskazówek:

1. Specjalizacja – fizjoterapeuci często specjalizują się w rehabilitacji konkretnych obszarów ciała, na przykład zajmują się głównie rehabilitacją pacjentów po endoprotezoplastyce stawu biodrowego lub największe doświadczenie mają z pracą z obręczą barkową. Poczytaj o terapeucie do którego chcesz się umówić i znajdź takiego, który zajmuje się problemami, z którymi się zmagasz.  

2. Doświadczenie – warto wybrać fizjoterapeutę, który ma już doświadczenie w swojej karierze zawodowej. Fizjoterapeuci często umieszczają w Internecie także listę kursów i szkoleń, które skończyli. Dzięki dodatkowym kursom, terapeuci poszerzają swoją wiedzę oraz mogą zaoferować więcej metod terapeutycznych.  

3. Opinie pacjentów – w dokonaniu dobrego wyboru pomocne mogą być opinie innych pacjentów o terapeucie w mediach społecznościowych czy serwisach takich jak Booksy czy Znany Lekarz. Polecany fizjoterapeuta będzie miał ich dużo. 

4. Wyposażenie kliniki - warto aby sala do ćwiczeń, w której odbywa się rehabilitacja była wyposażona w różnego rodzaju sprzęty niezbędne do prowadzenia odpowiedniej fizjoterapii. Dobrze by było, gdyby w wyposażeniu kliniki były także sprzęty do obiektywizacji wyników rehabilitacji. Mogą być to na przykład sprzęty do przeprowadzania badań biomechanicznych czy urządzenia do pomiaru siły mięśniowej. Dzięki temu w obiektywny sposób możesz ocenić rezultaty terapii.

5. Lokalizacja – zwróć uwagę w jakim miejscu znajduje się centrum medyczne, w którym chcesz odbyć wizytę. Szczególnie, jeżeli poruszasz się komunikacją miejską - sprawdź czy placówka znajduje się w pobliżu np. przystanku autobusowego.

Czy fizjoterapeuta to lekarz?

Zgodnie z aktualnymi przepisami obowiązującymi w Polsce zawód fizjoterapeuty nie równa się zawodowi lekarza. Aby zostać fizjoterapeutą trzeba ukończyć 5-letnie studia magisterskie o kierunku „fizjoterapia”. Po ukończeniu studiów i obronienie pracy magisterskiej, absolwent otrzymuje prawo do wykonywania zawodu fizjoterapeuty i jest wpisany do Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów (KRF). Każdy fizjoterapeuta posiada swój indywidualny numer PWZFz i możesz odnaleźć go w KRF. Fizjoterapeuta to samodzielny zawód medyczny, co oznacza, że może on samemu podejmować decyzje o zastosowaniu konkretnych metod w procesie leczenia pacjenta.

Możemy wyróżnić kilka głównych form leczenia fizjoterapeutycznego:

• Kinezyterapia – jest to tzw. usprawnianie za pomocą ruchu, czyli indywidualnie dobranych ćwiczeń fizycznych, w zależności od problemu, z którym przychodzi pacjent. Mają one na celu przywrócenie prawidłowej funkcji oraz wzmocnienie siły mięśni i elastyczności ścięgien.

• Fizykoterapia – czyli zabiegi fizykalne z zastosowaniem specjalnych urządzeń takich jak: pole magnetyczna, prądy TENS, elektrostymulacja, laseroterapia, ultradźwięki czy fala uderzeniowa.

• Fala uderzeniowa - zabieg wykorzystujący fale dźwiękowe o wysokiej energii do leczenia różnych schorzeń mięśniowo-szkieletowych, takich jak zapalenia ścięgien czy ostrogi piętowe.

• Prądy TENS - jest to stymulacja nerwów za pomocą prądów elektrycznych o niskim napięciu w celu zmniejszenia bólu. Są one stosowane w terapii bólu przewlekłego oraz ostrych stanów bólowych.

• Exogen (pole magnetyczne) - urządzenie wykorzystywane w procesie gojenia złamań poprzez niskie dawki ultradźwięków, które stymulują procesy regeneracji kości.

• EMS – elektrostymulacja mięśni - metoda polegająca na wykorzystaniu prądów elektrycznych do aktywacji mięśni. Stosowana zarówno w celach rehabilitacyjnych, jak i treningowych.

• Laseroterapia - Zabieg wykorzystujący światło lasera o różnych długościach fali do przyspieszania gojenia tkanek, redukcji bólu oraz poprawy krążenia. 

• Terapia manualna – metoda opierająca się na stosowaniu odpowiednich chwytów, które pozwalają ocenić ruchomość stawów oraz źródło bólu. Polega głównie na terapii tkanek miękkich.

• Masaż leczniczy - masaż wykorzystujący specyficzne techniki stosowane w celu zmniejszenia napięcia mięśniowego, poprawy krążenia, zmniejszenia bólu oraz poprawy ogólnego stanu zdrowia.

• Metody dodatkowe, takie jak:

- Kinesiotaping - to metoda polegająca na aplikacji elastycznych, bawełnianych taśm na skórę w celu poprawy funkcji mięśni, zmniejszenia bólu i poprawy propriocepcji (czucia głębokiego). Taśmy pozostawiają skórę oddychającą, umożliwiając ruch i wspierając procesy regeneracji.

- Suche igłowanie - zwane również igłoterapią, to metoda wykorzystująca cienkie igły do aktywacji punktów spustowych w mięśniach. Powoduje zmniejszenie napięcia i bólu oraz poprawę funkcji mięśni.

- Pinoterapia (pinopresura) – terapia odruchowa, która wykorzystuje tzw. piny i katy do stymulacji odpowiednich obszarów na skórze.

- Neuromobilizacje – są to techniki, które stosowane są w celu przywrócenia prawidłowej funkcji nerwów. Polegają na rozciąganiu oraz uelastycznianiu dużych nerwów w ciele. Najczęściej neuromobilizacjom są poddawane: nerw kulszowy, nerw promieniowy, nerw pośrodkowy, nerw łokciowy oraz nerw strzałkowy.